«صبح من»: از زمان کشف نخستین سیارهی فراخورشیدی تأیید شده در سال ۱۹۹۵ که به دور یک ستاره شبیه به خورشید میچرخد، دانشمندان بیش از ۵۰۰۰ سیاره فراخورشیدی را شناسایی کردهاند که بسیاری از این یافتهها توسط تلسکوپ فضایی کپلر ناسا انجام شده است.
به گزارش مجلهی خبری «صبح من»، تلسکوپ فضایی کپلر در سال ۲۰۰۹ به فضا پرتاب شد تا نقش مهمی در کشف سیارات فراخورشیدی ایفا کند. این تلسکوپ تا پیش از بازنشستگیاش در سال ۲۰۱۸، بیش از ۲۶۰۰ سیاره فراخورشیدی را پیدا کرد.
هدف از این مأموریت یافتن سیارهای مشابه زمین در کهکشان راه شیری بود.
ستارهشناسان مدتهاست که به دنبال یافتن یک «زمین بیگانه» واقعی بودهاند. اکتشافات اخیر نشان میدهد که سیارات کوچک و صخرهای مانند زمین در کهکشان ما بسیار هستند. این امر، امید را برای یافتن سیارهای با شرایط مناسب برای زندگی افزایش میدهد.
معیار سیارات فراخورشیدی برای سکونت
برای اینکه یک سیاره فراخورشیدی به طور بالقوه دوستدار حیات درنظر گرفته شود، باید نسبتا کوچک، صخرهای و در منطقهی قابل سکونت ستارهاش واقع شود.
منطقهی قابل سکونت ستاره، منطقهای است که آب مایع میتواند وجود داشته باشد و عوامل دیگری مانند ترکیب اتسمفر و سطع فعالیت ستاره نیز مهم هستند.
شبیهترین سیارات فراخورشیدی به زمین
سیاره Gliese 667Cc

فاصله از زمین: ۲۲ سال نوری
جرم: ۴٫۵ برابر زمین
فاصله از ستاره: در منطقه قابل سکونت
نوع ستاره: کوتوله قرمز
چالش: نزدیکی این سیاره به ستاره اش ممکن است آن را در معرض شعله های مضر قرار دهد.
سیاره Kepler-22b

فاصله از زمین: ۶۰۰ سال نوری
جرم: ۲٫۴ برابر زمین
فاصله از ستاره: در منطقه قابل سکونت
چالش: ترکیب این سیاره سنگی، مایع یا گازی و نامشخص است.
سیاره Kepler-69c

فاصله از زمین: ۲۷۰۰ سال نوری
جرم: ۷۰ درصد بزرگتر از زمین
فاصله از ستاره: در منطقه قابل سکونت
چالش: ترکیب آن هنوز ناشناخته است.
سیاره Kepler-62f

فاصله از زمین: ۱۲۰۰ سال نوری
جرم: ۴۰ درصد بزرگتر از زمین
فاصله از ستاره: در منطقه قابل سکونت
چالش: به دور یک ستاره سردتر از خورشید می چرخد.
سیاره Kepler-186f

فاصله از زمین: ۵۰۰ سال نوری
جرم: ۱۰ درصد بزرگتر از زمین
فاصله از ستاره: لبه بیرونی قابل سکونت
نوع ستاره: کوتوله قرمز
چالش: به جهت اینکه ستاره آن کوتوله قرمز است کمتر دوقولوی زمین به حساب می آید.
سیاره Kepler-442b

فاصله از زمین: ۱۱۹۴ سال نوری
جرم: ۳۳ درصد بزرگتر از زمین
فاصله از ستاره: در منطقه قابل سکونت
چالش: نور کافی برای فتوسنتز و یک کاندیدای قوی برای میزبانی زندگی است.
سیاره Trappist-1e

فاصله از زمین: ۴۰ سال نوری
جرم: هم اندازه زمین
فاصله از ستاره: در منطقه قابل سکونت
چالش: برخی از این مجموعه سیارات هفت گانه حتی آب بیشتری نسبت به زمین را دارا هستند. به همین سبب احتمالا از حیات پشتیبانی می کنند.
بیشتر بخوانید:
تهیه و تنظیم: مجلهی خبری «صبح من» ـ استفاده از مطلب تنها با ذکر منبع، مجاز است.
اخبار «صبح من» را در بله و ایتا دنبال کنید:
کانال «صبح من» در بله:
https://ble.ir/sobheman
کانال «صبح من» در ایتا:
https://eitaa.com/Sobheman